سخت ترین کار ممکن رو داریم انجام می دیم که شاید قرنی یه دفعه برای هر دانشکده ای پیش بیاد! انتقال دانشکده به یه دانشکده جدید و نوساز!! که سخت ترین بخش انتقال، جا به جاییه کتابخونه است!
فکرش رو بکنید حدودا پانزده هزار جلد کتاب! نمی دونم چند هزار جلد مجله! کلی میز و صندلی و کامپیوتر و قفسه و کمد و ووو.. روز اول که اومدم خونه چهارده ساعت یه نفس خوابیدم! فقط برای نماز بیدار می شدم. غذا هم بی خیال. نصفه شب علی بیدارم کرده که:"پاشو این قرص رو بخور تب داری!" حالت تهوع، سرگیجه... اوووف به زور خواب و قرص فرداش تونستم برم سر کار! باید بیاید کتابخونه جدید رو ببینید..عین بازار شام! کارگرها کارتون کارتون  کتاب می آرن و می ذارن می رن... با کوهی کتاب رو به رو هستم که حالا باید طبق رده بندی بین المللی چیده بشه!! ریاست دانشکده هم مصر به اینکه در طی شنبه و یکشنبه تمام دانشکده باید آماده به خدمت و حاضر باشه !! 
وقتی کتابهای خاک آلود رو از تو کارتون در میارم، وقتی دچار سرگیجه می شم.. مهندسی محیط.. مهندسی صدا و ارتعاش..وازکتومی .. مواد زاید جامد بیمارستانها.. آمار زیستی.بهداشت دوران بارداری.. فارما کولوژی... اطلس رنگی زایمان.. مکانیک خاک.. انگل شناسی.. پزشکی قانونی..دالان بهشت...انبوه کتابهای مرجع..ضربه قوچ... ووو.. با خودم زمزمه می کنم:
" نفیسه! تو داری به بهداشت و سلامت این مملکت خدمت می کنی!!! درسته اکثر این دانشجوها مثل زمان دانشجوییه خودت مدرک گرا هستند ولی دانشجوهایی هم وجود دارند که در آینده واقعا خدمت کنند! تو داری به اونها خدمت می کنی!! خواهرم می گه: خوبه ولله! روغن ریخته رو نذر امام زاده می کنی"..دیییی
چه کنم یه چیز بایس بگم که بتونم ادامه بدم..بالاخره شاید تا قرن آینده این دانشکده جا به جا نشد..!! ولی خداییش دانشکده محشریه! زیبا، شیک، بزرگ، تو در تو اما دلباز .. برازنده من..دیییی
پشت میز امانات و اتقهای پرسنل کتابخونه راهرویی هست که توش دستشوییه اختصاصی داریم با یه آشپزخونه مجهز به یخچال و کابینت و میز ناهار خوری... هیچی بهتر از آرامش روحی در محل کار نیست چون فقط یکی دو بار از دستشویی های دانشکده قبلی به خاطر اشتراکشون با دانشجوها استفاده کردم..خوب روووم نمی شد!!! حالا باری از رو دوشم برداشته شده... دیییی